बैसाखीको भर

यौटा  यात्री पथ मुलुकमा नित्य हिँड्दैछु भन्छ।

माया बोक्दै  अनवरतले   दूर्गमा   पुग्छु  भन्छ॥

रङ्गी चङ्गी कति कति खुशी फूल ल्याएर गाँस्छ।

बैसाखीको  भर  तन गरी हिड्न खोजेर हाँस्छ॥ १

डाँडाकाँडा   समथर  भुँई  शैलमा  बस्छु भन्छ।

मेची  काली  हृदय   तनमा  हेर  बग्दैछ  भन्छ॥

भाषाभाका सब सजनको काखि च्यापेर राख्छ।

बैसाखीको  भर  तन गरी हिड्न खोजेर हाँस्छ॥ २

आजादीको  मुख  नयनमा  लोक  नारा भिरेर।

ती गोली बारुद  कति छिरे ज्यान छाती चिरेर॥

साक्षी गोडा शहिद  जिउँदो स्पर्श गर्दै उ बाँच्छ।

बैसाखीको  भर  तन गरी हिड्न खोजेर हाँस्छ॥ ३

माटोमा रक्त  छ  शहिदको  यो प्रजातन्त्र भित्र।

फुल्दै छन् ती निडर कलिला फूल उद्यान भित्र॥

नेपाली को  प्रगति  पथ त्यो  दृश्य  हेरेर नाँच्छ।

बैसाखीको  भर  तन गरी हिड्न खोजेर हाँस्छ॥ ४

गोडा   सार्दा  अघि   मुलुकले  अग्रगामी  भएर।

त्यो हिड्ने कोसिस  गरिरह्यो साथ  पीडा सहेर॥

आफ्नै चिन्ता त कति नगरी भव्य आनन्दमा छ।

बैसाखीको भर  तन गरी हिड्न  खोजेर हाँस्छ॥ ५

छन्द - मन्दाक्रान्ता

रचना - प्रकाशमणि खनाल

हल्दिबारी १ गोलधाप , झापा