हाइकु, आफ्नै बैसाखि..

शिखर  पुगी
मानिसले बिर्सिन्छ
आफ्नै बैसाखि

त्यो नै बुद्ध हो
जसले जितेको छ
जीवन युद्ध

बिगत हेर्छु
पुरानो चस्माबाट
बालापनको

कसरी बल्छ
भिजेको दाउराले
कक्रेको चुल्हो

अनेकौं दूर
हौसला बढाउँछ
आमाको पत्र

पाउँछौ पक्कै
प्रेमको बदला प्रेम
पृथ्वी गोलो छ

प्रकाशमणि खनाल